Het laatste ding
Mijn favoriete dingen die ik onderweg heb leren kennen : Het spelen met foto’s, Last FM, RSS en de google-documenten.
Dit leerprogramma heeft mij geleerd dat er nog enorm veel te ontdekken valt op het web. Als dit doorwerkt in onze organisatie zitten we binnenkort ook in Worldcat, hebben onze HIP’s een wiki, is onze activiteitenkalender een wiki, worden we via RSS op de hoogte gehouden van alle toevoegingen, etc.
Wat ik verrassend vond is dat er zoveel gratis is! Je kunt gebruik maken van allerlei sites door gewoon in te loggen en je krijgt alle info die je wilt, muziek, opslag van foto’s, het bewerken er van en noem maar op. Voorheen wilde ik steeds maar van alles downloaden op mijn eigen pc-tje om daar later dan gebruik van te kunnen maken. Maar waarom zou ik dat willen? Ik kan er zo bij.
Wat ik jammer vind is het feit dat ik een maand lang non-actief was. Dan moet je een inhaalslag plegen en gun je jezelf weinig tijd om de collega-cursisten te volgen of te reageren op hun blog-berichten. Het gevoel van “samen doen” ontbrak daardoor in het laatste gedeelte en dat is toch juist van essentieel belang in Web02? Wil je de opdrachten goed doen, dan kost dat behoorlijk veel tijd. Ik vind dat helemaal niet erg, mits ik die tijd heb. Maar komt er iets tussen, of word je ziek, dan krijg je dat gejaagde gevoel en inderdaad, dan gaat de pret er af. Als je de blogs van onze collega’s bekijkt zijn er een aantal die het ook niet kunnen inpassen, dus misschien is het een idee om de 23 dingen uit te smeren over een langere periode, zodat je tussentijds de gelegenheid hebt om in te halen? Na bv, iedere 6 of 7 dingen 2 inhaalweken.

Door de 23 dingen heb ik een breder beeld gekregen van wat er zoal mogelijk is op digitaal gebied en hoe je op meerdere manieren je publiek kunt bereiken. Je denkt nu na over dingen waar je voor “de 23 dingen” nog nooit van gehoord had.
Ik ga zeker nog meer struinen, want op al die hectares braakliggend land op het web heb ik dan misschien wel 23 plantjes gepoot, maar volgroeid zijn ze nog lang niet!

Bedankt Janneke, voor je reacties.

Ding 22: Bibliotheek 2.0 en de toekomst van bibliotheken

Hoe ziet de bibliotheek van de toekomst er uit? Straks een world-wide catalogus die ingericht is als een wiki? Kunnen we dan nog wel iets vinden? Bibliotheek 2.0 kom je overal al tegen op het web. We moeten mee met de ontwikkelingen op het web, we moeten weten wat er zoal te koop is, we zijn toch informatieverstrekkers?
Wat wil onze klant? Als je leesgewoontes vergelijkt met eetgewoontes is dat zo enorm verschillend. De ene wil gewoon een lekkere simpele stamppot, een andere houdt van junkfood en de fijnproever wil smullen van iets culinairs. Is onze keuken zo veelzijdig dat we dat allemaal kunnen voorschotelen? Hangt heel erg af van de kok die in de keuken staat. En die kok zijn wij.
De junkfood-eter en de fijnproever gaan het web op, die willen weten wat er buiten de deur te halen is, de een voor het gemak en de ander om verfijnde recepten te bekijken. Voor hen moeten we die digitale snelweg op, de weg wijzen, indien nodig. Voor de stamppot-eter hebben we alles wel in huis, maar laten we die niet vergeten, want stamppot maken vergt ook aandacht en precies de juiste verhoudingen. Stamppot moet smaken naar de maaltijd thuis van je moeder.
Hopelijk kunnen wij straks ook zeggen “Mijn tent is top”.

Bibliotheek 2.0?

Dom blondje in bibliotheek Dom blondje in bibliotheek
© 2009 YouTube, LLC

Ding 20; Last FM
Hier heb ik afgelopen week al uren plezier van gehad. Ik zoek een favoriet, klik hem in de balk en voila, muziek terwijl u werkt!!
De vergelijkbare artiesten die ze laten zien vind ik ook geweldig, nooit van gehoord, maar wel mijn smaak! Zo kwam ik via Jason Mraz bij Paolo Nutini, ook lekkere muziek, via “liverpool lullaby” (mijn favoriete wiegeliedje) van Judy Collins kwam ik terecht bij Ierse muziek, zo ben je zo maar een avondje zoet. En wat zou je er mee kunnen in de bieb? Tja, een linkje op de website lijkt me vrij eenvoudig te verwezenlijken. En dan gelijk door naar de beschikbaarheid en reserveren………..

Ding 21; Aquabrowser
De Aquabrowser gebruik ik af en toe als ik het niet kan vinden in onze eigen catalogus. Maar ik ben sneller geneigd om direct naar Picarta te gaan, komt waarschijnlijk ook door de opleiding, daar is Picarta uitgebreid behandeld, terwijl de aquabrowser amper voorkwam. (Is inmiddels al weer een aantal jaren geleden). In Picarta vind ik het prettig dat je kunt aangeven dat je alleen zoekt om een boek, een dvd of een tijdschrift, (kun je trouwens ook in WorldCat zag ik). In de aquabrowser krijg ik naar mijn idee een veel grotere hoeveelheid, maar misschien doe ik iets niet goed? Aquabrowsers verschillen nogal wat las ik ergens. Je kunt er allerlei andere catalogi in integreren, of niet. Verder een kijkje genomen in de aquabrowser van de OBA, My discoveries : Diverse mogelijkheden: Je kunt je favorieten hier in kwijt, tags toevoegen en openbaar maken (of niet) Je kunt beoordelen en een hitlijstje maken. Ik vind het altijd wel leuk om te lezen wat andere mensen er van vinden. Tja, de mogelijkheden worden steeds uitgebreider. Edwin Mijnsbergen zegt: “En als ik de wereld van catalogi even beschouw als een strijdtoneel is wat mij betreft OCLC/Worldcat nu zeker de favoriet. De ideale titelkandidaat.” Tja denk ik dan: “Hoe diep kun je gaan in ons geval?” Ik kan na een paar uurtjes rondkijken heus niet beoordelen wat goed, beter of best is.