Biebmiep op de digitale snelweg

(Deze auto wil niet sneller dan 75 km. per uur)

Ik denk dat in de toekomst nieuwe technologieën veel kunnen toevoegen aan de bibliotheek, zowel voor de communicatie onderling als voor de klant. Onze pas gestarte webmail en werkplek zijn daar al een voorzichtig begin van. We hebben allemaal al een website, en ik denk dat al vrij binnenkort de klant hier ook interactief mee bezig zal zijn. Als je ziet hoe snel de ontwikkeling gaat op dit gebied is dit onze toekomst. Ik heb nog gewerkt met een ponsbandmachine (noemden we toen een half-computer, en een telex, nu bijna een museumstuk). In 1993 heb ik me opgegeven voor een cursus WP, een eerste kennismaking met de administratie doen op de computer. In WP deed je alles met functietoetsen. In Word moest je “muizen”, weer wat nieuws! Toen kregen we internet. We stonden te klappen bij het 1e mailtje wat binnenkwam!! En kijk nu eens, amper 15 jaar verder……Iemand uit een vorige generatie bv mijn oma, zou niets meer van deze wereld begrijpen. Mobieltjes, I-pods, geen reclame meer zonder www, ze zou zeggen “stop mij maar weer onder de grond”! Mensen van mijn leeftijd hebben deze ontwikkelingen vanaf het begin zo’n beetje meegemaakt en gaan er in mee, of niet. De digibeet is een ras wat gedoemd is uit te sterven, kan niet anders. Maar ik dwaal af.
Ik denk dat veel weerzin gevoed wordt door onkunde. Zodra je een beetje kennis krijgt van dingen en je weet hoe er mee om te gaan ga je het gebruiken. Dat geldt ongetwijfeld ook voor RSS, blogs, online fotoalbums etc. Ik heb nog geen vastomlijnde ideeën wat je allemaal wel en niet zou kunnen gebruiken, maar de hoeveelheid is ook zo enorm groot dat ik geregeld de weg kwijt raak. Is ook niet erg, de reis ergens naar toe kan net zo leuk zijn als de plaats van bestemming denk ik dan maar.